//
you're reading...
Analizy

Istota i cel analizy wskaźnikowej

Analiza wskaźników jest jednym z ostatnich etapów analizy finansowej przedsiębiorstwa i niesie ze sobą największą ilość informacji o stanie badanej jednostki. Wysoki stopień użyteczności tej analizy wypływa ze względnego ujęcia wartości charakteryzujących firmę. Same wielkości bezwzględne nie są w stanie przekazać wszystkich tych informacji, które są niezbędne w ocenie działalności firmy.[1]

Zazwyczaj obliczenia wskaźników są dokonywane na podstawie danych historycznych, a więc wielkości wskaźników dotyczą bliższej lub dalszej przeszłości.

Źródłem potrzebnych do obliczeń danych jest sprawozdanie finansowe jednostki, na które składa się:

  1. rachunek zysków i strat – rachunek ten informuje o stopniu realizacji podstawowego celu działalności gospodarczej, czyli o wysokości wyników finansowych osiągniętych w roku sprawozdawczym,
  2. bilans, który stanowi dwustronne zestawienie majątku przedsiębiorstwa oraz kapitałów, z których ten majątek był finansowany, sporządzane na określony moment bilansowy,
  3. sprawozdanie z przepływu środków pieniężnych – ukazujące uzyskane i wydatkowane środki pieniężne.

Sprawozdanie finansowe sporządzane jest w układzie miesięcznym oraz rocznym, a jego forma jest uregulowana prawnie.

Szeroki zakres zastosowań analizy wskaźnikowej wynika z tego, że ujednolica ona ocenę sytuacji, poprzez wprowadzenie porównywalności badanych jednostek. Stanowi więc materiał służący do jednoznacznej interpretacji dla zainteresowanych.[2] [3] Zwraca się także uwagę na szybkość i efektywność uzyskiwania wglądu w operacje gospodarcze i funkcjonowanie firmy.[4]

Zbadanie stanu finansowego przedsiębiorstwa nie kończy się na sporządzeniu listy wskaźników. Same wartości nie dadzą obiektywnej oceny i nie pomogą w określeniu czy firma odniosła sukces czy nie. Nie są też w stanie przepowiedzieć jej przyszłości. Chcąc poznać sytuację finansową jednostki musimy znaleźć jakieś odniesienie. W zależności od wybranego punktu odniesienia otrzymujemy inne informacje. Jeśli interesuje nas pozycja strategiczna badanej jednostki w jej branży, to możemy wyliczone wskaźniki porównać z odpowiednimi wskaźnikami konkurentów na rynku.[5] Takie podejście, nazywane benchmarkingiem, oprócz obrazu przedsiębiorstwa na tle grupy podobnych mu firm, daje obraz wpływu czynników makroekonomicznych na działalność firmy.[6] Analizę tego typu (odniesienie do innych przedsiębiorstw) Gruszczyński nazwał analizą porównawczą.[7] Wyszczególnił jeszcze dwie inne analizy: trendów i układu wskaźników. Pierwsza z nich służy określeniu tendencji zmian kondycji finansowej firmy w czasie. Ustala się trendy zmian wartości wskaźników i na ich podstawie ocenia kondycję przedsiębiorstwa. Ułatwia ona znalezienie słabych stron przedsiębiorstwa i daje sygnały o pogarszającej się sytuacji w niektórych obszarach działalności firmy. Analiza układu wskaźników (DuPonta) polega na śledzeniu wzajemnych relacji między wskaźnikami i – na tej podstawie – wnioskowaniu o źródłach aktualnej kondycji finansowej.[8] Metoda ta daje możliwość przeprowadzenia sprawnej symulacji sytuacji finansowej w przyszłości, dlatego też szczegółowy jej opis można znaleźć w wielu publikacjach dotyczących planowania finansowego.[9] [10] [11] Analiza Du Ponta łączy dane bilansu i rachunku wyników działalności w syntetyczne mierniki. Podstawowe równanie tej analizy ma następującą postać:

zysk netto                 zysk netto           sprzedaż netto

aktywa _ogólem      sprzedaż _netto       aktywa _ogólem

ROI jest miernikiem stopy zwrotu z inwestycji (aktywów) i – jak wynika z równania – jest proporcjonalny do marży zysku netto oraz wskaźnika rotacji majątku ogółem. Stosowanie analizy Du Ponta pozwala na określenie wpływu zysku oraz rotacji majątku na uzyskaną przez spółkę stopę zwrotu kapitału. Praktyczne zastosowanie tej metody ma na celu powiększenie ROI, a można tego dokonać na kilka sposobów:

  • poprzez zmniejszenie wydatków przy zachowaniu określonej sprzedaży,
  • utrzymaniu stałej sprzedaży przy jednoczesnym zastosowaniu ścisłej kontroli stanu zapasów i cyklu ściągania należności (zmniejszenie majątku),
  • zachowanie dotychczasowej marży zysku przy zwiększonym poziomie sprzedaży – poprawa efektywności wykorzystania majątku.

Analiza Du Ponta, dzięki modyfikacji pierwszego równania, ułatwia także analizę wpływu poszczególnych czynników na ROE, czyli stopy zwrotu z kapitału własnego. Równanie przybiera postać:

zysk netto                       aktywa ogólem

ROE =——– —=———- = ROI x —-—=————— =

kapitały _wlasne                  kapitały _wlasne

=     zysk_netto       x sprzedaż_netto x aktywa _ogólem 83

—                             x                               x

sprzedaż _ netto     aktywa _ogóem kapitaly_wlasne

Jak widać z równania, stopa zwrotu z majątku własnego uzależniona jest od marży zysku netto, wskaźnika rotacji majątku ogółem oraz udziału kapitału własnego w całości majątku (im udział mniejszy tym wskaźnik ROE większy). Przedsiębiorstwo może ocenić, jaki wpływ na zwrot z jego kapitału ma ROI, a jaki sposób finansowania.

Można stworzyć wiele klasyfikacji wskaźników finansowych. Dwie z nich są ważne z punktu widzenia tej pracy. Pierwsza z nich dzieli wskaźniki na trzy grupy, ze względu na „kierunek preferencji” (ustalenie jak ocenia się zmiany danych wskaźników).84 Taka klasyfikacja doprowadza do wyodrębnienia następujących grup wskaźników:

  1. destymulant – wskaźników, których malejące wartości oceniane są pozytywnie. Każdy ich wzrost wskazuje na pogorszenie się sytuacji finansowej (przykład: wskaźniki zadłużenia),
  2. stymulant – wskaźników, których rosnące wartości oceniane są pozytywnie (do tej grupy należą wszystkie wskaźniki zyskowności),
  3. nominant – klasa, w której znajdują się wskaźniki przyjmujące optymalne wartości w pewnym przedziale (tutaj można zaklasyfikować wskaźniki płynności).

Druga, najczęściej pojawiająca się systematyka wskaźników, dzieli wskaźniki na grupy odpowiadające pięciu podstawowym aspektom funkcjonowania przedsiębiorstwa:

  • płynność finansowa,
  • efektywność,
  • rentowność,
  • zadłużenie, [12] [13]
  • wartość rynkowa.

Za pomocą pierwszych trzech można ocenić przedsiębiorstwo z punktu widzenia bieżącej, krótkoterminowej jego działalności. Dwie ostatnie grupy wskaźników informują o długoterminowych perspektywach. Opis pierwszych czterech grup znajduje się w dalszej części opracowania (2.1.2). Ostatni zbiór wskaźników (wartości rynkowej), zostanie pominięty w następnym podrozdziale ze względu na to, że nie są one brane pod uwagę przy tworzeniu modeli upadłości przedsiębiorstw.

[1]   Wielkość zysku netto odczytana z bilansu nie da tego samego obrazu na temat kondycji przedsiębiorstwa co stosunek tego zysku do, na przykład, zaangażowanego majątku. Wiemy, że dwie firmy osiągnęły w pewnym roku taki sam zysk. Z tego punktu widzenia stawiamy je na tym samym poziomie. Jednak kiedy porównamy skalę, na jaką działają (jedna jest firmą o regionalnym zakresie, druga międzynarodową korporacją), wnioski o ich zyskowności będą inne.

[2]   Zob. M. Sierpińska, D. Wędzki, Zarządzanie płynnością finansową w przedsiębiorstwie, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, str. 11

[3]   Przyjął się w literaturze podział adresatów analizy wskaźnikowej na odbiorców z zewnątrz i odbiorców wewnątrz firmy. Do tej drugiej grupy zaliczyć można kierownictwo i właścicieli, z kolei pierwszą stanowią głównie przyszli inwestorzy, kredytodawcy, jednostki nadzoru itp.

[4]   Zob. M. Sierpińska, Ocena przedsiębiorstw według standardów światowych, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1994,

[5]   Jako punkt odniesienia można wybrać jedną firmę (np. lidera na rynku) albo średnią branżową

[6]   Niskie wskaźniki zyskowności dla wszystkich firm mogą wskazywać na to, że przyczyna niepowodzeń nie musi leżeć po naszej stronie, może być rezultatem pogorszenia się sytuacji gospodarki.

[7]Zob. M. Gruszczyński, Modele i prognozy zmiennych jakościowych w finansach i bankowości, Wydawnictwo SGH Warszawa 2001, str. 134

[8]   Dokładniej rzecz ujmując, stworzone zostało równanie na stopę zysku z aktywów ogółem, w którym jest ona uzależniona od marży zysku netto i wskaźnika rotacji aktywów ogółem. Powstały także modyfikacje tego wzoru.

[9]   Zob. Skrzypek J., Filar E., Biznes plan, Wydawnictwo POLTEXT, Warszawa 1998, lub P. Tiffany, S. P. Peterson, Biznes plan, IDG Books Worldwide, Warszawa, 1999,

[10] Formuła za: A. Cenkier, G. Gołębiewski, Analiza finansowa w praktyce, Centrum Informacji Menadżera, Warszawa 1997

[11] Ibidem.

[12] Ibidem.

[13] Zob. D. Hadasik, Zastosowanie wielowymiarowej analizy porównawczej do oceny zagrożenia przedsiębiorstwa upadkiem. Uwagi metodologiczne, w: Prace z zakresu ekonometrii i ekonomii matematycznej, Zeszyty naukowe, Zeszyt 261, Wydawnictwo AE w Poznaniu, 1998.

Reklamy

About pracemagisterskie

Piszę prace magisterskie

Dyskusja

Brak komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

%d blogerów lubi to: