//
you're reading...
Prace ze sprawozdaniami

Ustalenie wielkości wyniku finansowego brutto i podstawy opodatkowania

Wynik finansowy brutto jest sumą wszystkich efektów działalności jednostki gospodarczej, jest to zatem wynik brutto z działalności gospodarczej powiększony (m) o wynik zysków i strat nadzwyczajnych.[1]

Wynik finansowy brutto doprowadzają do wyniku finansowego netto obowiązkowe obciążeni wyniku finansowego, n które składają się: podatek dochodowym podatek od wzrostu wynagrodzeń, podatek akcyzowy, obowiązkowa dywidenda do funduszu założycielskiego lub oprocentowanie w spółkach Skarbu Państwa.[2]

Działalność gospodarcza określonych podmiotów, niezależnie od typów własności, podlega obciążeniu podatkiem dochodowym, ustalonym według jednolitych zasad. Opodatkowanie podatkiem dochodowym dotyczy wszystkich jednostek gospodarczych z wyjątkiem spółek nie mających osobowości prawnej. Przedmiotem opodatkowania jest dochód uzyskany ze źródeł przychodów określonych w przepisach, czyli nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.[3]

Podatek dochodowy od osób prawnych oblicza się od podstawy opodatkowania, którą nie zawsze jest wynik finansowy brutto. Wynik ten jest doprowadzany do tej podstawy poprzez pozaksięgowe doliczenia do niego kosztów nie stanowiących koszty pozyskania przychodu oraz odliczenia przychodów nie uwzględnionych dla potrzeb podatku dochodowego. Zarówno kategoria kosztów nie stanowiących kosztów pozyskania, jak i przychodów nie zaliczanych do obliczenia dochodu opodatkowanego są ustalone w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z ustawą o tym podatku koszty uzyskania przychodów potrąca się tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą. Oznacza to, że potrąca się także koszty uzyskania poniesione w roku poprzedzającym rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich nie poniesiono, jednak odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego.

Jeżeli jednak zarachowanie kosztów nie było możliwe, to są one potrącane w roku, w którym zostały poniesione.[4]

Źródłami przychodów są: działalność gospodarcza, dzierżawa, najem itp., kapitały pieniężne i prawa majątkowe, sprzedaż rzeczy i praw majątkowych, inne źródła.

Przychodami nie są np.: pobrane wpłaty lub zarachowane należności na poczet przyszłych dostaw towarów i usług, naliczone, lecz nie otrzymane odsetki od należności itp.

Z kolei kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu ich osiągnięcia. Mogą to być między innymi: odpisy amortyzacyjne środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, podatki i opłaty oraz składki ubezpieczeniowe pozostające w związku ze źródłem przychodów, odpisy na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, koszty funkcjonowania osób prawnych i inne wydatki.

Koszty uzyskania przychodów poniesione tylko w danym roku podatkowym zmniejszają przychody. Nie stanowią tych kosztów przykładowo: darowizny i ofiary wszelkiego rodzaju, wydatki na zakup obligacji, kary umowne, opłaty i odszkodowania, koszty egzekucyjne związane z wykonaniem zobowiązań i inne.

Nie zawsze tak jest. Czasami mają miejsce w danym roku obrachunkowym tytuły, które dla obliczenia podstawy opodatkowania są uwzględnione w innym momencie niż przewidują to przepisy o rachunkowości (np. odsetki dla potrzeb podatkowych są uwzględnione w okresie ich otrzymania lub zapłaty).

Wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, a odniesione w ciężar kosztów działalności operacyjnej, podwyższają podstawę opodatkowania (zysk brutto) do wysokości „dochodu podatkowego”.

Istniejąca między przepisami o rachunkowości i o podatku dochodowym odmienność momentu uznania przychodu za osiągnięty lub kosztu za poniesiony powoduje, że na koniec roku obrotowego twory się przejściową różnicę z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Ponieważ różnica ta może mieć charakter dodatni lub ujemny, to:

a)      dodatnią różnicę zalicza się do obowiązkowych obciążeń wyniku finansowego netto jako rezerwę na podatek dochodowy,

b)      ujemną różnicę zalicza się do rozliczeń międzyokresowych czynnych.[5]

W ustawowych wzorcach rachunku zysków i strat wyraźnie wymieniono pięć etapów (segmentów) ustalania wyniku finansowego, tj. wynik do sprzedaży, wynik na działalności operacyjnej, wynik na działalności gospodarczej, wynik finansowy brutto, wynik finansowy netto.[6]

Zasady ustalania wyniku finansowego według unormowań prawnobilansowych przedstawia rysunek nr 1. Natomiast wyniki ekonomiczne w badanej spółce przedstawia tabela nr 1.

Rysunek 1. Segmentowa procedura ustalania wyniku finansowego

Źródło: Opracowanie własne na podstawie ustawy o rachunkowości.

Tabela 1. Wyniki ekonomiczne Zakładu Techniki Medycznej Lumed sp. z o.o.

w latach 1995-1999, w cenach bieżących)

WYSZCZEGÓLNIENIE OKRES
1995 1996 1997 1998 1999
I Przychody ze sprzedaży

 

II Koszty

 

III Wynik finansowy z działalności   gospodarczej brutto

  1. z działalności podstawowej
  2. z działalności operacyjnej
  3. wynik finansowy brutto

 

IV Podatek dochodowy

 

V Wynik finansowy netto

570.427,73

 

513.974,85

 

56.452,88

 

 

58.762,11

58.792,25

56.452,88

 

22.581,15

 

33.871,73

1.170.979,40

 

1.073.085,34

 

97.894,06

 

 

101.189,79

101.178,44

97.894,06

 

39.157,62

 

58.736,44

1.323.791,25

 

1.221.967,92

 

101.823,33

 

 

118.589,50

119.001,93

101.823,33

 

38.692,86

 

63.130,47

1.225.262,56

 

1.178.348,56

 

46.914,00

 

 

58.990,49

64.757,97

47.247,00

 

16.889,04

 

30.024,96

1.253.929,37

 

1.213.591,45

 

40.337,92

 

 

22.980,14

24.117,08

40.337,92

 

13.714,89

 

26.623,03

Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych z ksiąg rachunkowych oraz rachunku zysków i strat

Wynik finansowy brutto dla celów podatkowych podlega korektom (tabela 1), przy czym jedne z nich mają charakter przejściowy, a inne trwały. Korekty te mogą doprowadzić do takiej sytuacji, że bilans zamknie się stratą za dany rok obrotowy, natomiast dla celów podatkowych zostanie wykazany dochód i na odwrót.[7]


[1] J. Sigiel, J. Shim, S. Hartman, Przewodnik po finansach, PWN, Warszawa 1995, s. 38

[2] G. K. Świderska, ABS rachunkowości dla menedżera, wyd. Poltext, Warszawa 1006, s. 122

[3] Rachunkowość zarządcza, praca zbiorowa pod redakcją T. Kiziukiewicza, op. cit., s. 24

[4] Rachunkowość zarządcza, prac zbiorowa pod redakcją T. Kiziukiewicza, op. cit., s. 24

[5] H. Litwińczuk, Prawo bilansowe, wyd. KIK, Warszawa 1999, s. 73

[6] M. Wojas, Korekty wyniku finansowego brutto dla potrzeb podatkowych, „Aktualności rachunkowo-podatkowe” 2000, nr 3 (15), s. 6

[7] J. Siegel, J. Shin, S. Hartman, Przewodnik po finansach, op. cit., c. 40

Reklamy

About pracemagisterskie

Piszę prace magisterskie

Dyskusja

Brak komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: