//
you're reading...
Analizy

Przedmiot i zakres analizy finansowej

Przedmiot i zakres analizy finansowej w gospodarce rynkowej nie mają jednolitego charakteru. Jest to uzależnione od podmiotu sporządzającego analizę, celu badań, statusu prawnego firmy oraz od obowiązujących zasad prowadzenia rachunkowości, przeprowadzania inwestycji i sporządzania sprawozdań finansowych. Wyróżnia się w związku z tym analizę finansową wewnętrzną i zewnętrzną.

Pierwszy rodzaj analizy jest przeprowadzany przez kierownictwo firmy we własnym zakresie na potrzeby zarządzania bieżącego i strategicznego. Może on obejmować: uogólnienie informacji, ocenę informacji za ubiegłe okresy, ustalenie prognozy dotyczącej przyszłości przedsiębiorstwa oraz ustalenie decyzji wynikających z przeprowadzonej analizy. W analizie wewnętrznej chodzi głównie o to, aby informacje o negatywnych skutkach pewnych zdarzeń gospodarczych zainteresowane komórki firmy i jej kierownictwo uzyskali i wykorzystali w czasie umożliwiającym dokonanie ewentualnych korekt, zapewniających prawidłowy tok dalszej działalności. Analiza ta jest oparta na bieżących danych ewidencyjnych lub krótkookresowych sprawozdaniach.

Natomiast analiza zewnętrzna jest wykorzystywana przede wszystkim przez podmioty pozostające w otoczeniu firmy. Mogą być nią zainteresowani obecni lub przyszli inwestorzy, kredytodawcy, a także ekonomiści, statystycy spełniający funkcje analityczno-doradcze. Analiza zewnętrzna jest znacznie ograniczona w stosunku do analizy wewnętrznej, zwłaszcza przez stopień dostępności do informacji. Jest on płynny i zależny od pozycji badającego. Ten typ analizy jest prowadzony z reguły w oparciu o publikowany bilans i rachunek wyników oraz wykorzystuje ogólne informacje o branży i występującej koniunkturze.[1]

Przedmiotem badań analizy finansowej jest struktura aktywów, czyli proporcje między majątkiem trwałym i obrotowym, rotacja środków, polityka inwestycyjna i umorzeniowa. Dotyczy ona również finansowania, czyli zmian i pochodzenia kapitału, struktury pasywów, terminowości spłaty zobowiązań oraz płynności środków. Nie można też zapomnieć o zysku, a więc ocenie wielkości absolutnych i relatywnych. Na podstawie tych informacji zdobywa się ogólne dane o stanie majątkowym, sytuacji finansowej, wynikach i rentowności firmy. Na tym etapie nie sporządza się jeszcze zbyt szczegółowych obliczeń. Można natomiast wstępnie porównać wielkości sprawozdawcze z planowanymi lub z danymi z lat ubiegłych i wielkościami prawidłowymi. W gospodarce rynkowej przedsiębiorstwa sporządzając analizy wewnętrzne powinny równolegle dokonywać analizy zewnętrznej. Umożliwia to bowiem porównawcze oceny, a w miarę dostępności danych również porównanie z wielkościami granicznymi, ustalonymi przez banki i specjalistyczne instytucje.[2]

Istnieją różne metody przeprowadzania analizy finansowej przedsiębiorstwa i różne narzędzia w zależności od uwzględnianych kryteriów.

Jednym z podstawowych sposobów analizowania jest porównywanie pomiaru wielkości ekonomicznej w dwóch wybranych momentach, co pozwala na ocenę kierunku rozwoju zjawiska i wskazanie trendu. Można też porównywać daną wielkość z wielkością wzorcową obrazującą średni stan w grupie podobnych przedsiębiorstw. Zastosowanie innych metod wyceny lub różnych sposobów amortyzacji powoduje jednak duże różnice, a dodatkowo mogą być one spowodowane odmiennymi warunkami zewnętrznymi każdego przedsiębiorstwa. Dlatego porównanie danych z dwóch lub więcej okresów jest podstawową metodą analizowania danych zawartych w sprawozdaniach finansowych.

Drugim sposobem prowadzenia analizy jest patrzenie na sprawy przedsiębiorstwa przez pryzmat różnych wskaźników i współczynników. Odpowiednio dobrane współczynniki pozwalają powiązać informacje zawarte w pomiarach dwóch lub więcej wielkościach charakteryzujących daną dziedzinę gospodarki. Natomiast porównanie tych współczynników ze współczynnikami obliczonymi dla innych firm umożliwia zorientowanie się w sytuacji badanego przedsiębiorstwa. Jest to jednak tylko punkt wyjścia głębszego wglądu w zaistniały i przyszły stan rzeczy. Dlatego obliczenie współczynnika nie gwarantuje jeszcze dostatecznego poznania analizowanego zjawiska.[3]


[1] T. Waśniewski, W. Skoczylas, Kierunku analizy w zarządzaniu finansami firmy, Szczecin 1996,s. 10-11.

[2] Tamże, s. 12.

[3] M. Dobija, op. cit., s. 307.

Reklamy

About pracemagisterskie

Piszę prace magisterskie

Dyskusja

Brak komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: