//
you're reading...
Prace ze sprawozdaniami

Majątek trwały

Majątek trwały obejmuje składniki o długoterminowym użytkowaniu (dłuższym niż rok), które charakteryzuje niski stopień płynności. Ze względu na funkcje, jakie pełni majątek trwały w procesach gospodarczych, dzieli się go na:

–         wartości niematerialne i prawne,

–         rzeczowy majątek trwały,

–         finansowy majątek trwały,

–         należności długoterminowe.

Wartości niematerialne i prawne to nabyte przez jednostkę prawa majątkowe nadające się do gospodarczego wykorzystania oraz koszty poniesione w bieżącym czasie, w rezultacie których spodziewane są korzyści w przyszłych okresach. Do wartości niematerialnych i prawnych zalicza się:

–         koszty organizacji poniesione przy założeniu lub późniejszym roszczeniu spółki akcyjnej,

–         koszty prac rozwojowych,

–         wartość firmy (stanowi różnicę między ceną nabycia określonej jednostki, a niższą od niej wartością rynkową składników majątku jednostki),

–         zaliczki na poczet wartości niematerialnych i prawnych,

–         inne wartości niematerialne i prawne (prawa majątkowe, prawo do wieczystego użytkowania gruntu, prawo do projektów, wynalazków, patentów, licencji, znaków towarowych, oprogramowania komputerowego)[1].

Rzeczowy majątek trwały to kolejna grupa majątku trwałego określana mianem środków trwałych. Środki trwałe są przeznaczone do użytkowania przez okres dłuższy niż rok. Przez środki trwałe rozumie się stanowiące własność lub współwłasność jednostki, kompletne i zdatne do użytku w momencie przyjęcia do użytkowania[2]:

–         nieruchomości obejmujące grunty, budynki, budowle i inwestycje w dużych obiektach, ulice i prace uzbrojeniowe terenu, melioracje, budowle wodne i inne obiekty tego typu,

–         maszyny, urządzenia i środki transportu,

–         inne przedmioty,

–         inwentarz żywy, przeznaczony przez okres dłuższy niż rok na własne potrzeby np. zwierzęta pociągowe w kopalniach, zwierzęta w cyrkach, reprodukty, zwierzęta zawodowe itp.

Specyficznym elementem rzeczowego majątku trwałego są inwestycje rozpoczęte, stanowiące na dany moment koszty nabycia lub wytworzenia środków trwałych nieprzekazanych jeszcze do eksploatacji.

Finansowe składniki majątku trwałego to zasoby danej jednostki gospodarczej ulokowanej na dłuższy okres (powyżej 1 roku) w innych jednostkach gospodarczych[3]. Do tej grupy składników zalicza się:

–         udziały w obcych jednostkach (nabycie udziałów np. poprzez kupno papierów wartościowych emitowanych przez dany podmiot),

–         długoterminowe papiery wartościowe (np. akcje, obligacje),

–         udzielone pożyczki długoterminowe – są to udzielone pożyczki, niezabezpieczone w papierach wartościowych, których spłata nastąpi nie wcześniej niż za rok od daty sporządzenia.

–         Inne finansowe składniki majątku trwałego.

Ostatnia grupa majątku trwałego to należności długoterminowe. Są to kwoty należne przedsiębiorstwu od innych podmiotów gospodarczych za wykonane usługi bądź dostarczone produkty o okresie zwrotu dłuższym niż rok bilansowy[4].

Majątek obrotowy to takie składniki majątkowe, które mogą być zużyte lub zamienione na gotówkę w krótkim czasie w ramach działalności jednostki gospodarczej (zwykle w ciągu 1 cyklu gospodarczego). Do majątku obrotowego zalicza się przede wszystkim[5]:

–         zapasy,

–         należności i roszczenia,

–         papiery wartościowe przeznaczone do obrotu,

–         środki pieniężne.

Zapasy to nabyte lub wytworzone we własnym zakresie składniki majątkowe, które są przeznaczone do zużycia lub odsprzedaży. W ramach zapasów wyróżnia się[6]:

–         materiały (surowce, materiały podstawowe i pomocnicze, opakowania, paliwo, części zamienne, odpadki),

–         produkcja niezakończona (produkcja w toku, półfabrykaty),

–         produkty gotowe (prace naukowo – badawcze, projektowe),

–         towary (zaliczki na poczet dostaw materiałów, towarów),

Należności wykazują rzeczywisty stan należności z tytułu dostaw, robót i usług, z tytułu opłat oraz innych rozrachunków o charakterze publiczno – prawnym, a także należności z tytułu wynagrodzeń za pracę, należności od pracowników oraz osób fizycznych i prawnych. Do należności zalicza się także roszczenia sporne, wykazywane wg wartości ustalonej w chwili ich powstania[7].

Papiery wartościowe przeznaczone do obrotu są to papiery wartościowe krótkoterminowe, wyrażone w walucie polskiej i obcej, których termin wykupu nie przekracza 1 roku. Obejmują one głównie:

–         udziały i akcje obcych podmiotów przeznaczone do odsprzedaży,

–         obligacje innych jednostek gospodarczych i obligacje państwowe, bony skarbowe, oraz czeki i weksle obce o terminie wykupu przekraczającym 3 miesiące,

–         skupione akcje i udziały własne do zbycia.

Środki pieniężne są to pieniądze (banknoty i monety) oraz jednostki pieniężne krajowe i zagraniczne zgromadzone jako:

–         środki pieniężne w kasie,

–         środki pieniężne na rachunku bankowym,

–         inne środki pieniężne (czeki i weksle obce jeżeli są one płatne w ciągu 3 miesięcy od daty ich wystawienia)[8].

Ostatnią grupą zamykającą aktywa to rozliczenia międzyokresowe. Pozwalają na wyeliminowanie z kosztów roku obrotowego tej części nakładów już poniesionych, które przypadają na rok następny. Koszty przyszłych okresów ustala się w wysokości kosztów przypadających na następne okresy. Do rozliczeń międzyokresowych czynnych zalicza się[9]:

–         koszty nowej produkcji, jeżeli niw wiążę się z realizowanymi inwestycjami,

–         koszty prac z zakresu postępu technicznego i organizacyjnego,

–         koszty zakupu materiałów,

–         czynsze płatne z góry,

–         ubezpieczenia rzeczowe płatne na początku roku,

–         opłaty leasingowe,

–         ryczałtowo opłacane koszty kredytów i pożyczki,

–         i inne koszty dotyczące przyszłych okresów.

Natomiast strona pasywów bilansu składa się ze źródeł finansowania majątku przedsiębiorstwa. Źródło pochodzenia majątku informuje w jaki sposób firma finansuje majątek, który został powierzony przez właścicieli. Biorąc pod uwagę ogół źródeł finansowania majątku można podzielić na:

–         kapitał własny,

–         rezerwy,

–         zobowiązania długoterminowe,

–         zobowiązania krótkoterminowe i fundusze specjalne,

–         rozliczenia międzyokresowe i przychody przyszłych okresów.


[1] B. Piasecki, „Ekonomia i zarządzanie małą firmą” PWN, Warszawa, Łódź 1998, str.337.

[2] M. Sierpińska, D. Wędzki, „Zarządzanie płynnością finansową …..” PWN, Warszawa 1998, str.16-17.

[3] J. Olechowicz, „Podstawy …..” DIFIN 2000, str.27.

[4] M. Sierpińska, D. Wędzki, „Zarządzanie  …..” PWN, Warszawa 1998, str.18.

[5] J. Olechowicz, „Podstawy ….” DIFIN 2000, str.27

[6] M. Sierpińska, D. Wędzki, „Zarządzanie ….”, str.18.

[7] M. Sierpińska, Jachna, str.47

[8] B. Piasecki, str.339-340.

[9] M. Sierpińska, D. Wędzki, „Zarządzanie ….”, PWN, Warszawa 1998, str.19.

Reklamy

About pracemagisterskie

Piszę prace magisterskie

Dyskusja

Brak komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: