//
you're reading...
Prace ze sprawozdaniami

Bilans

Głównym sprawozdaniem, a zarazem najważniejszym źródłem analizy finansowej w przedsiębiorstwie jest bilans.

Bilans stanowi dwustronne zestawienie aktywów i pasywów na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych poprzedniego i bieżącego roku obrotowego zgodnie z zasadą ciągłości bilansowej umożliwiając badanie dynamiki zmian w sytuacji majątkowej i finansowej jednostki[1].

Najczęściej bilans sporządzany jest na koniec roku (31 grudnia), jakkolwiek w niektórych przypadkach może być sporządzony na inny dzień (np. w przypadku likwidacji łącznie czy też przekształcenia formy własności firmy)[2]. To zróżnicowanie dat zamknięcia bilansu rocznego powinno następować odpowiednio do sezonowości działania podmiotów gospodarczych. Bilans zamknięcia dla mijającego roku obrotowego jest jednocześnie bilansem otwarcia dla nowego roku. Może on być również  sporządzony za okresy krótsze niż rok (miesiąc, kwartał) w zależności od potrzeb firmy.

Bilans jest więc statycznym ujęciem zasobów majątkowych obejmujących rzeczowe oraz pieniężne składniki oraz źródeł pochodzenia tych zasobów (kapitałów własnych i obcych). Suma wszystkich składników majątkowych (aktywa) musi być równa sumie wszystkich kapitałów (pasywów). Danych do bilansu dostarczają konta bilansowe, a inwentaryzacja umożliwia skorygowanie tych danych zgodnie ze stanem rzeczywistym[3]. Uproszczoną formą bilansu zamieściłem w tabeli 1.

Bilans może być sporządzony wg metody brutto, netto i mieszanej. W Polsce bilans sporządza się metodą NETTO. Polega ona na wykazywaniu w nim księgowej wartości poszczególnych składników majątkowych i zobowiązań. Zaletą tej metody jest to, że bilans wykazuje wartości netto, stąd suma aktywów równa się wartości majątku. wadą jest dołączenie do bilansu informacji dodatkowej wyjaśniającej poszczególne pozycje[4]. Każdy bilans zawiera:

–         określenie jednostki gospodarczej, której dotyczy,

–         określenie momentu bilansowego, tzn. określenie daty, na którą jest sporządzany bilans,

–          wyszczególnienie składników majątku i ich wartości,

–         wyszczególnienie źródeł pochodzenia majątku i ich wartości,

–         bilansujące się sumy cząstkowe i ogólne aktywów i pasywów,

–         datę sporządzenia,

–         podpisy osób odpowiedzialnych za prawidłowości i rzetelność bilansu.

W bilansie powinna być szacowana określona kolejność ujmowania zarówno aktywów jak i pasywów według określonego porządku. Kryterium porządkującymi układ bilansu jest kryterium płynności (loqwidity) dla aktywów i kryterium wymagalności (demanded) dla pasywów[5].

Składniki majątkowe uszeregowane są w bilansie w kolejności wskazującej na rosnący stopień ich płynności finansowej tzn. łatwością  jaką mogą być wymienione na gotówkę, a więc użyte na uregulowanie zobowiązań. Najpierw zamieszcza się w bilansie wartość składników majątku trwałego, których cykl obrotowy przekracza jeden rok, a w dalszej kolejności wykazuje się składniki środków obrotowych, poczynając od zapasów, których zamiana na gotówkę wymaga pewnego czasu, ale z reguły znacznie krótszego aniżeli jeden rok, poprzez należności, kończąc na najbardziej płynnym składniku, jakim jest gotówka (środki pieniężne)[6].

Wymagalność dla pasywów oznacza terminy ich zwrotu. Przyjęto ujmować pasywa wg wzrastającego stopnia wymagalności, czyli od najpóźniej wymagalnych do wymagalnych w coraz krótszym terminie. Dlatego na początku pasywów ujmowane są kapitały własne, czyli zobowiązania bezterminowe wobec właścicieli jednostki, a następnie wszelkie inne kredyty, pożyczki i zobowiązania długoterminowe (płatne po upływie 1 roku), a następnie krótkoterminowe (płatne do jednego roku)[7].

Tabela 1. Uproszczony schemat bilansów.

 

AKTYWA

 

 

PASYWA

MAJĄTEK TRWAŁY

KAPITAŁ WŁASNY

MAJĄTEK OBROTOWY

 

 

                             długoterminowe

Kapitały

Obce              krótkoterminowe

 

ROZLICZENIA   MIĘDZYOKRESOWE CZYNNE

 

ROZLICZENIA   MIĘDZYOKRESOWE BIERNE I PRZYCHODY PRZYSZŁYCH OKRESÓW

Źródło : Opracowanie własne.

W strukturze aktywów wyróżnia się trzy grupy: majątek trwały, majątek obrotowy i rozliczenia międzyokresowe czynne.


[1] J. Olchowicz, „Podstawy rachunkowości” DIFIN 2000, str.214-215.

[2] Bień, „Zarządzanie finansami ….” str.210.

[3] M. Sierpińska, D. Wędzki, „Zarządzanie płynnością finansową w przedsiębiorstwie” PWN, Warszawa 1998, str.11-12.

[4] J. P. Matuszewiczowie, „Rachunkowość od podstaw w świetle ustawy o rachunkowości”, Warszawa 1998, str.360-361.

[5] J. Olechowicz, „Podstawy rachunkowości” DIFIN 2000.

[6] W. Bień „Sprawozdanie finansowe podstawy analizy” str.86-87.

[7] J. Olechowicz, „Podstawy rachunkowości” DIFIN2000, str.32.

Reklamy

About pracemagisterskie

Piszę prace magisterskie

Dyskusja

Brak komentarzy.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: